Waarom hetzelfde Zwitserse uurwerk bij het ene merk 600 euro kost en bij het andere 2500

Ik was zeventien toen ik op zoek ging naar mijn eerste echte horloge.

Geen modehorloge. Geen horloge met een batterij dat binnen een jaar goedkoop aan zou voelen. Ik wilde een echt Zwitsers automatisch uurwerk. Iets wat ik met trots elke dag zou dragen en jarenlang zou bewaren.

Ik had een budget. Niet onbeperkt, maar genoeg. En toch kon ik het niet vinden.

Alles wat betaalbaar was, voelde goedkoop aan. En alles wat goed voelde, kostte een veelvoud van wat het eigenlijk waard was. Ik herinner me dat ik in een winkelcentrum in Spanje stond, naar een horloge achter glas keek, en hetzelfde dacht als zoveel mensen denken en nooit hardop zeggen: deze prijs komt niet overeen met wat dit is.

Ik wist het toen nog niet, maar ik was zojuist gestuit op het grootste openlijke geheim in de horloge-industrie.

Dit is wat ik ontdekte toen ik erin dook.

De meeste Zwitserse automatische horloges, in een breed prijsbereik, draaien op dezelfde handvol uurwerken. De motor in het horloge, het onderdeel dat het daadwerkelijk laat tikken, is vaak afkomstig van dezelfde twee of drie Zwitserse fabrikanten.

Een daarvan is Sellita. Hun SW200-1 is een van de meest gerespecteerde automatische uurwerken ter wereld. Het is gebouwd volgens de normen van de traditionele Zwitserse horlogemakerij en is qua constructie identiek aan de ETA 2824-2, de maatstaf die de hele industrie al tientallen jaren vertrouwt.

Dat exacte uurwerk zit in horloges van gerespecteerde namen als Oris. Het zit in horloges van Christopher Ward. Uitstekende merken, beide. En het zit in de SOREN Momentis.

Het uurwerk is hetzelfde. Het saffierglas, het staal, de afwerking, alles vergelijkbaar. Dus ik bleef de vraag stellen waarvan de industrie hoopt dat u die niet stelt:

Als het uurwerk hetzelfde is, waarom kost het ene horloge dan 600 euro en het andere 2.500?

Het antwoord is niet kwaliteit. Het antwoord is alles wat rond het horloge zit.

Wanneer u koopt van een traditioneel merk, betaalt u niet alleen voor het horloge. U betaalt voor de boetiek in de dure straat. De distributeur. De marge van de detailhandelaar. De reclamecampagnes met beroemde gezichten. Laag na laag van kosten, toegevoegd bovenop het horloge, lang voordat het uw pols bereikt.

Het horloge kost misschien een paar honderd euro om te maken. Tegen de tijd dat het door elke hand is gegaan die een deel wil hebben, is de prijs op het glas verdubbeld, verdrievoudigd of erger.

Dat is niet cynisch van mij. Zo werkt het traditionele model nu eenmaal. En als je het eenmaal ziet, kun je het niet meer ongedaan maken.

Ik besloot het voor de hand liggende te doen dat bijna niemand doet. Hetzelfde Zwitserse uurwerk, dezelfde kwaliteit staal en saffier nemen, een horloge bouwen volgens dezelfde standaard, en het rechtstreeks verkopen aan de persoon die het draagt.

Geen boetiek. Geen distributeur. Geen tussenpersonen die een deel van de winst opstrijken. Geen meerprijs voor een naam waarvoor je betaalt om te adverteren.

Dat is SOREN. En dat is de Momentis.

Ik vraag je niet om me op mijn woord te geloven. Het hele punt van SOREN is dat je het kunt controleren.

Dezelfde uurwerkfamilie. Dezelfde afwerkingsstandaard. Rechtstreeks van de maker, zonder de detailhandelsmarge. Het prijsverschil zit niet in het horloge. Het is alles wat het traditionele model erbovenop stapelt.

Als je de naam op de wijzerplaat wilt, en de boetiekervaring die daarbij hoort, dan zijn die merken het waard, en dat meen ik eerlijk. Het zijn uitstekende horloges.

Maar als wat je eigenlijk wilt een echt Swiss Made automaat is, gebouwd om lang mee te gaan, tegen een prijs die past bij wat het is, dan betaalde je nooit echt voor het horloge. Je betaalde voor alles eromheen.

Ik heb SOREN gebouwd zodat jij dat niet hoeft te doen.